วันที่ 3 ก.พ.54 เป็นวันตรุษจีน เวลา 20.00 น. มะม๊ามีอาการน้ำเดินแต่ยังไม่ปวดท้อง จึงนั่งแท๊กซี่ไป รพ.จุฬาเอง (ป๊ายังไม่กลับจากทำงาน) พอไปถึง รพ. คุณหมอก็ตรวจๆ แล้วบอกว่าคลอดก่อนกำหนด นน.ลูกไม่ถึงเกณฑ์ ม๊าก็ใจหาย แต่อดทนสู้เพื่อลูก..คุณหมอก็ให้นอนรอที่ รพ. พอประมาณ 22.00 ม๊าเริ่มปวดท้อง และปวดถี่ๆขึ้น ปวดมากจนเกือบจะทนไม่ไหว ทั้งกรีดร้อง ทั้งอดทน กัดฟันทนเจ็บ จนเที่ยงคืนบอกหมอว่าไม่ไหว หมอจึงให้ไปรอในห้องคลอด จนเวลา 01.15 น. ของวันที่ 4 ก.พ. 54 ..ม๊าทนไม่ไหวแล้ว คุณหมอมาดูก็เริ่มทำคลอด เป็นช่วงเวลาที่ม๊าเจ็บปวดที่สุดของชีวิต ทั้งพยามหายใจ ทั้งเบ่งคลอด ม๊าจะรอดไหม แต่ก๋ทนเพื่อลูก เพียงเสี้นงวินาทีม๊าก็ได้ยินเสียงเล็กๆของลูกเวลา 01.50 น. ด้วย นน. 2.425 กก. หมออุ้มลูกมาให้ม๊าดู แทบร้องไห้ ม๊าได้เห็นหน้าลูกแล้ว จากที่อดทนรอมาเกือบ9 เดือน ตอนนี้หายจากความเจ็บปวด จากการเหนื่อยแล้ว อยากเจอลูกเต็มที่แล้ว....ตอนแรกหมอบอกว่าลูก นน.น้อยต้องเข้าตู้อบ อีกหลายวันถึงจะออก..แต่ไม่นึกว่า ลูกแม่จะแข็งแรง อยู่ในตู้อบแค่ไม่กี่ ชม.เอง....ต่อไปนี้ก็นับวันเริ่มต้นดูแลเจ้าตัวน้อยแล้ว..
